نمی خواهم برگردی
این را به همه گفته ام
حتی به تو
به خودم
اما نمی دانم
چرا هنوز
برای آمدنت فال می گیرم!!
چرا هنوز
پشت هزاران ترانه خاموش به انتظارت نشسته ام
تا ترا آرزو کنم!!
اما هنوز نمی خواهم برگردی
می دانی که دروغ نمی گویم
اگر هنوز ترا آرزو می کنم
برای بی آرزو نبودن است !!
و شاید هم
آرزویی زیباتر از تو سراغ  ندارم!!
اما هنوز هم نمی خواهم برگردی ...

به ياد داشته باش : به خدايت نگو که چقدر مشکلاتت بزرگ است،

به مشکلاتت بگو که چقدر خدايت بزرگ است .

اگه از تو ننوشتم ، فکر نکن سرم شلوغه

توي زندگي يه وقتا ، تنهايي رمز عبوره اگه

 ازچشمات گذشتم ، فکر نکن عاشق نبودم

مطمئن باش توي دنيا ، دل به تو سپرده بودم .

هيچ وقت نذار هر رهگذري که رد ميشه رو دلت يادگاري بنويسه

                  چون بعدا پاک کردنش خيلي سخته..

                     بنویس مهلت موندن یه نفس بود

                    سهم من از همه دنیا یه قفس بود          

                بنویس خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

          سر رو شونه هات نذاشم مثل دستات سرده سردم

                                                        . . .

برای تو که هر شب خواب ترانه هامی

   انگار می دونه آیینه راز بهانه هامی

    برای تو که پاکی مثل گل ستاره

 تو که هیچ آسمونی مثل تو رو نداره

   برای تو نوشتم برای تو سرودم

  برای تو گذشتم از آدمی که بودم

  هزار و یک بهونه حرفای عاشقونه

   برای تو تا شاید منو یادت بمونه

  یادت بمونه هستم یادت بمونه بودم

 یادت بمونه شعر و برای تو سرودم

                         به نام عشق ستوديم هر چه عادت بود

                     شبی كه در نظر ما شب سعادت بود

                    كه آتشی كه به دل داشتيم آن شب سرد

                    نه عشق بود، كه سوز تب حسادت بود

                         توی قلبم دیگه هیچ کس مثل تو پا نمی ذاره

                          تو که رفتی دل تنگم دیگه همسایه نداره

                     با تو بودن دیگه رویاست با تو موندن مثل قصه

                         حتی نیستی تو خیالم، پر زدی مثل پرنده

                    هر چی که خاطره داشتم از روزای با تو بودن

                        حتی یک جمله نمونده برای دوباره خوندن

                      رفتنت مثل یه خوابه مثل یک کابوس غمناک

                   مثل یک دربه دری که مونده بین برف و کولاک

                        رفتی اما جاگذاشتی دلی که همسفرت بود

                   هر کجا که پا می ذاشتی سایه ی پشت سرت بود

                          دوباره تنهای تنهام مثل روزای گذشته

                        لحظه های بی تو بودن کمر منو شکسته

                      کاش می شد تو رو ببینم توی رویای شبونه

                     کاش می شد برات بخونم با صدای عاشقونه

                       اما افسوس من اینه که دیگه نیستی کنارم

                          جز تحمل دقایق دیگه چاره ای ندارم

                      گفته بودی واسه چشمام از همه دنیا بریدی

                       تو می گفتی عاشقونه منو به دنیا نمیدی

                       اما رو چشمای خیسم غم تنهایی نشوندی

                   زدی آتیش به غرورم منو از ریشه سوزوندی ...

رفتم از شهر خدا ستاره چيدم واسه تو

 تو ستاره مو سوزوندي آخرش گفتي برو

                   آي دلت بسوزه بيرحم تو اسير دلتي

                    كاش ميدونستي عزيزم اون ستاره خودتي

                                 تو سوزوندي خودتو با خودت منم سوزوندي

                                 كاش كي دل نداشتي و جاش توي قلب من ميموندي

آنقدر تنهائيش را گريست تا باورم شد كه بود و نبودم براي او يكي است...